Een kiesdrempel?

Als de peilingen de trends in de kiezersgunst op een juiste wijze weerspiegelen, dan lijkt het erop dat op 12 september het politieke landschap door een fragmentatiebom zal worden getroffen. Van samenhang daarin zal geen sprake meer zijn en al zeker niet van een dominante politieke stroming of partij. Zoals het er nu naar uitziet zal de Tweede Kamer bevolkt worden door nog meer partijen dan op dit moment het geval is. Maar in omvang zullen ze alleen maar kleiner zijn met daarenboven nog meer splintergroeperingen dan op dit moment het geval is. Want naast de Partij voor de Dieren treden nog meer van die fenomenen tot het parlement toe die slechts staan voor de behartiging van typische deelbelangen om daaromheen nog wat standpunten te verzamelen over allerlei onderwerpen omdat dat nu eenmaal hoort bij die zetel die veroverd is maar dat nergens toe dient en dus ook niet bijdraagt aan coalitie – en besluitvorming in de Tweede Kamer, terwijl die al stukken ingewikkelder geworden zullen zijn bij de te verwachten nieuwe zetelverdeling. Er namelijk mee rekening houdend dat er in de nieuwe Kamer zo’n acht partijen zitting zullen nemen met elk ongeveer tussen de tien en de dertig zetels, is het bepaald niet voorbarig om te verwachten dat dit zal moeten leiden tot coalitie-onderhandelingen die qua complexiteit en duur die van de Belgen zal benaderen als er al geen nieuw wereldrecord gevestigd zal worden op het Binnenhof.

Wat gezien de alom heersende gevoelens van urgentie dus nergens op slaat en bepaald geen bijdrage is om het vertrouwen in de vaderlandse politiek te herstellen. Een ondoenlijke zaak in feite met deze mate van fragmentatie van stromingen in het parlement. Wat de vraag oproept of er geen paardenmiddel, want dat zal in deze toestand van crisis toch nodig zijn, voorhanden is om tot een adequaat bestuur van het land te komen dat wel voldoet aan alle criteria waar een democratie om vraagt. En dan is er maar één weg mogelijk, namelijk die welke leidt naar het opwerpen van een kiesdrempel. Waardoor het aantal partijen in het parlement drastisch wordt gereduceerd en met name die clubs verdwijnen die zijn gegroepeerd om de behartiging van deelbelangen, maar voor wie de grote maatschappelijke thema’s, waarop juist een visie wordt gevraagd, louter bijzaak zijn. Schoon schip maken in de volksvertegenwoordiging heet dat zonder dat de democratische principes in essentie worden aangetast. Hoogstens wordt het wat overzichtelijker en gemakkelijker werken in ons parlement, zeker als het aantal spelers dat serieus mee kan doen aan coalitievorming, wordt teruggebracht tot bijvoorbeeld de helft. Daar kan geen bezwaar tegen zijn omdat we wel verder moeten. Dus is die kiesdrempel een stukken beter idee dan het voorstel om de beide Kamers kleiner te maken. Dat slaat namelijk nergens op en leidt nergens toe en al helemaal niet tot een beter besef van democratie.

About these ads

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Politiek en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Een kiesdrempel?

  1. Ximaar zegt:

    Ik zag dit systeem al heel lang zitten, om zo te zorgen dat partijen meer samen gaan werken. Maar er zijn ook haken en ogen aan, die me sterk doen twijfelen. Bedenk dat op dit moment GL, CU, SGP en PvdD onder een kiesdrempel van 5% vallen. Daar zitten 2 partijen bij die al fusies achter de rug hebben. De 3de fusiepartij, het CDA, doet het ook niet bepaald goed. Eigenlijk zorgt fuseren voor verwateren en dan verlies je stemmen. Dat zou bijvoorbeeld ook D66 en de VVD kunnen overkomen als die samengaan om boven de kiesdrempel te blijven. En voor je het weet blijft alleen de 1-manspartij Wilders en de SP over. Dat lijkt me niet echt wenselijk.

    De huidige impasse komt nmm niet door de kleine partijtjes, maar door de grote PVV en SP, waar niet iedereen mee samen wil werken. Zij onttrekken veel meer zetels dan alle kleine partijtjes bij elkaar.

    Ik hoorde laatst van een ander alternatief (meen Griekenland), waar de winnende partij 50 zetels als bonus krijgt. Naar onze 150 omgerekend zouden dat er hier 25 zijn. Op die manier is ook eenvoudiger een coalitie te smeden. Waarschijnlijk beter dan via een kiesdrempel.

    • robschimmert zegt:

      Tja, ik ben nooit verbaasd geweest dat een dergelijke constructie nu juist in Griekenland een democratische praktijk is, in een land waar niets is wat het is, maar er alleen maar op lijkt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s