Een stokpaardje

De zwaarmoedigheid en het fatalisme welke maar in en rond Limburg blijven hangen, ergeren mij. Alsof de wereld hier al vergaan zou zijn. Die stemming kun je hier permanent proeven en wordt ook nog eens aangewakkerd door bestuurlijke arrogantie vanuit Den Haag, die men zich hier al te gemakkelijk laat aanleunen en welke dat idee van dat hangen aan de laatste mem alleen nog maar versterkt. Terwijl er objectief gezien geen enkele reden is voor zulk denken in mineur, voor die verliezersmentaliteit. Want als er ergens kansen zijn om de wereld aan te kunnen, dan toch wel in Limburg, tenminste als men er eens stopt met dat denken in bedreigingen en die wil vervangen door mogelijkheden die hier echt voor het grijpen liggen, zeker als men het vizier op de verdere toekomst gericht houdt en daar het perspectief in zoekt. Tegen die achtergrond is het aantal unique selling points dat deze regio te bieden heeft, ongekend en onvergelijkelijk met de rest van Nederland. Het is slechts een kwestie van grenzen verleggen en daaroverheen willen kijken, omdat dan de wereld en Europa aan de voeten van Limburg blijken te liggen.

Waar namelijk niet alleen het leven goed is omdat het alles te bieden heeft om het aangenaam en aantrekkelijk te maken met steden als Keulen, Aken, Brussel en Luxemburg bijna op schootsafstand, maar evenzo de Ardennen en de Eiffel die nagenoeg in de achtertuin van Limburg liggen. Waardoor cultuur en recreatie op elk gewenst niveau en in iedere vorm genoten kan worden. Maar wat veel belangrijker is voor het uitzicht van de regio, is haar vitale ligging in Europa, niet ver van de bestuurlijke centra en vlakbij industriële en logistieke knooppunten. Voeg daar aan toe dat het aantal kenniscentra, met universiteiten in Luik, Hassel, Aken en Maastricht, aanzienlijk is en er is alle reden aanwezig om geloof te hebben in de toekomst van Limburg, welke zich ook nog eens niet zo lastig laat uittekenen als de binnengrenzen in Europa steeds verder vervagen. Het vraagt wat verbeelding en weerbarstigheid en de bereidheid om tegen Haagse trends en cijfers in de eigen toekomst te schetsen en in te vullen als dat ‘island of dreams’ waar permanent werk voor hoogwaardig talent voorhanden zal zijn gegeven het feit dat de bestaande beroepsbevolking spoedig en snel zal vergrijzen. Mijn beste starter en afstudeerder, wat wil je nog meer, ben ik geneigd om bijna uit te roepen, als ik dit stokpaardje van mij weer eens berijd.

About these ads

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Limburg en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Een stokpaardje

  1. Pingback: Een stokpaardje, De toekomst van Limburg... | robschimmert | “KANSEN VOOR IEDEREEN” | Scoop.it

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s