Ouderdom

Op de keper beschouwd is de ouderdom niet meer en niet minder dan de straf voor het geleefde leven, die overigens wel ontlopen kan worden als men maar op leeftijd de eeuwige jeugd blijft omhelzen dan wel daar naarstig pogingen toe doet.

Geplaatst in Kort gezegd | 1 reactie

Het werk van Huub Giesbertz

Omdat het resultaat zo overdonderend was en ik totaal verrast werd door de toepassing daarin van die voor mij compleet nieuwe techniek, kom ik nog terug op de werken van Huub Giesbertz, welke tot en met zondag 21 september a.s tentoongesteld worden in gebouw M van de Tapijnkazerne in Maastricht. Ik refereerde er gisteren al even aan in mijn verslag van de door mij opgedane indrukken tijdens die expositie. Het was echter te summier om recht te doen aan het effect dat zijn foto’s op aluminiumpanelen op mij hadden. Vandaar dat ik hier een wat uitgebreider podium bied aan deze Maastrichtse fotograaf en kunstenaar, die zich in zijn werk vooral concentreert op gebouwen en bouwwerken die ooit bijdroegen aan de economische groei, maar nu in verval zijn geraakt. Waar hij de kans krijgt, legt hij ook het wordingsproces, de constructie vast van wat ooit ook de status van industrieel erfgoed zal krijgen. Met als meest pregnante en aktuele voorbeeld de ondertunneling van de A2, waar Giesbertz met zijn camera tot nu toe bijna permanent bovenop heeft gestaan. De daaruit resulterende foto’s worden bewerkt op de computer, waarbij tinten en kleustellingen nog eens extra geaccentueerd worden. Waarna ze in print op geborsteld aluminium, het zogenoemde Dibond, worden aangebracht, met hantering van alle mogelijke formaten.

Door de specifieke eigenschappen van dat geborstelde aluminium kunnen de panelen binnen en buiten opgehangen worden, zonder dat het gevaar van verkleuring bestaat. Zoals al door mij gezegd, maakte het werk van Giesbertz een overdonderende indruk op mij en naar ik begrepen heb, op mij niet alleen, getuige de vele enthousiaste reacties die het blijkt te hebben opgeroepen. Zodat het in feite meer dan logisch is dat de aanwezigheid ervan op deze expositie een vervolg krijgt als dit werk gedurende de laatste drie maanden van dit jaar tentoongesteld wordt in het viersterren Design-hotel ‘Hampshire Eden’ in de Maastrichtse Stationsstraat. Waardoor er een uitgebreider gelegenheid is om deze fraaie panelen te bekijken. Ondertussen kan een vervolg in dit oeuvre van Giesbertz alleszins verwacht worden. Hij hoeft maar even bij zich om de hoek te kijken. Want niet ver van Maastricht wordt ook hevig gebouwd aan een kolossaal soortgelijk project, namelijk de reconstructie van het sluizencomplex dat de ‘Stop van Ternaaien’ genoemd wordt en dat even fotogeniek is als de ondertunneling van de A2. Uiteraard heeft Huub Giesbertz ook een website waar de staaltjes van zijn kunnen plus nog meer uitleg te vinden zijn. Ga naar http://www.huubgiesbertz.nl en zie dat een bezoek, virtueel of eventueel in real life, de moeite ervan zeker zal lonen.

Geplaatst in Kunst en cultuur | Tags: , , , , , , , , , , , | 4 reacties

Vrede op aarde

We ijveren voor vrede op aarde zonder tegelijk te beseffen dat dat ook zoveel betekent als het nastreven van het einde van de beschaving zoals wij die tot dusverre kennen……

Geplaatst in Kort gezegd | 1 reactie

De schijn van lijden

Hoe competitief de huidige wereld is en hoezeer leven steeds meer de schijn krijgt van overleven met het daarbij horend lijden en het vanzelfsprekend heldendom is nog het beste op te maken uit de wijze waarop momenteel wordt omgesprongen met het weer, de verwachtingen en ook de rapportages. We komen langzamerhand om in de alarmfases zoveel en de codes rood, oranje, geel en de overige kleuren van de regenboog, welke uiteraard synoniem zijn aan of model staan voor een volgend niveau van rampspoed en ellende dat ons volgens de meteorologen te wachten staat. Wat niet wil zeggen dat het weer nu zoveel veranderd is ten opzichte van vroeger. Naar mijn idee niet. Maar onze weerprofeten lijken ook behoefte te hebben aan wat smeuiigheid en jus in hun overigens zo korrelig bestaan dat slechts opgebouwd schijnt uit weerkaarten, radarbeelden en computermodellen. Dus moeten zij wat en maken zij zichzelf als het ware de verslaggevers van topsport en wekken aldus de indruk dat zij getuige zijn van enerverende wedstrijden, waarin permanent records worden gebroken. Waarmee zij denkelijk ook voorzien in de bij hun klanten, kijkers, lezers en luisteraars vermeende behoefte aan spanning, sensatie en amusement. Hoe moet ik anders die opeenvolging van records interpreteren die maandelijks en zonder ophouden gevestigd lijken te worden.

Is er een ander belang mee gediend dan het vermaak van het publiek? Mij lijkt het niet. Want de informatiewaarde van zulke getallen is niet meer dan nul, zodat de verstrekking van zulke gegevens hoogstens bedoeld en erop gericht kan zijn om alle mogelijke sluimerende sentimenten te dienen. Met daarvan een recent en ook sprekend voorbeeld van berichten over het weer die er verder totaal niets doen en dus nergens toe bijdragen. Of was de melding dat de maand september van dit jaar tot nu toe de droogste sedert 1906 was, zinvol dan wel droeg ze bij tot de oplossing van een probleem dat zo werd gememoreerd? Nee dus. Gewoon nutteloos nieuws dat zelfs alle relevantie verloor toen ik vanochtend bij het wakker worden auto’s over de natte weg voor mijn huis hoorde suizen. Druppels op mijn dak maakten een einde aan die voorbarig gewekte illusie dat we weer iets bijzonders gingen beleven en zo misschien wel even de schijn van wat lijden op ons konden laden. Waardoor ik beteuterd en teleurgesteld had moeten zijn, als ik niet blij was geweest dat er weer eens geen record was gevestigd of gebroken. Omdat ik zo langzamerhand schoon genoeg heb van die hijgerigheid die ook in ons weerbericht is geslopen. Alsof we totaal niet meer op de plaats rust kunnen maken en eens gewoon willen doen dat er niets aan de hand is….

Geplaatst in Samenleving | Tags: , , , , , | 3 reacties

Levenslijnen

Zolang men de gedachte huldigt dat het leven volgens een boodschappenlijstje punt voor punt afgehandeld kan worden, dus als men de illusie van maakbaarheid koestert, ontbreekt de ware levenswijsheid die in de erkenning bestaat dat het leven van A naar B toch echt anders, omslachtiger en onverwachter, verloopt dan langs die zelf getrokken rechte en korte lijn.

Geplaatst in Kort gezegd | 1 reactie

Fijn op de Tapijn

Er moet kennelijk het toeval en een fantastische nazomerdag voor nodig zijn om te ontdekken dat een stad als Maastricht zo maar goud in handen heef. Een raadselachtige formulering? Toch niet als de naam van de Tapijnkazerne valt. Dat is een gebouwencomplex dat grenst aan het Stadspark en dat jarenlang heeft leeg gestaan en dreigde te verpieteren tot het na slepende onderhandelingen overgedragen werd aan de gemeente die er een zinvolle bestemming voor schijnt te hebben. Welke is voor de buitenwacht nog niet duidelijk. Maar mochten er toch vragen over zijn, dan kunnen die al snel een antwoord vinden in de wijze waarop een deel van dat complex nu al benut wordt. Die doet namelijk denken aan vergelijkbare, spannende omgevingen in Berlijn en Kopenhagen waar de artistieke en intellectuele scene in no time raad wist met soortgelijke beschikbare panden. Ogenschijnlijk rijp voor de sloop, maar alleszins geschikt voor alle vormen van gebruik. Wat dan ook sinds 13 september j.l. met die Tapijnkazerne, althans met een flink aantal gebouwen ervan, gebeurt. Met werkelijk verrassende resultaten. In de vorm van onder andere een foto-tentoonstelling die door het fraaie weer op een buitenterrein gehouden kon worden. Met op een groot aantal panelen de opnamen die tien Maastrichtse fotografen van het buitenleven in de Chinese stad Chengdou maakten, een stad die een vriendschaps – en zakelijke band heeft met Maastricht.

Deze expositie die de naam ‘Reflections’ heeft gekregen, blijft geopend tot en met 19 oktober. De verwondering hield hier niet op. Want kreeg een vervolg in het verderop gelegen gebouw M, waar een speciale expositie was ingericht, die liet zien hoe een vijftiental Maastrichtenaren de werkzaamheden in verband met de ondertunneling van de A2 tot nu toe heeft ervaren en in allerlei artistieke uitingsvormen verwerkte. Met soms mooie resultaten. Zoals de compositie van jazzgitarist Joep van Leeuwen, die van de geluiden uit de bouwputten een muziekstuk wist te maken. Of de speelse gedichten van Har Linssen. Plus de echte verrassingen die meteen de hoogtepunten vormden van deze tentoonstelling die nog maar tot en met zondag 21 september geopend is: de fijnzinnige aquarellen van Rineke Kroon, die daarmee een vervolg gaf aan eerder soortgelijk werk dat zij realiseerde naar aanleiding van de bouw van de Noorderbrug in 1983 en 1984. En last but not least, want voor elke bezoeker een ware sensatie, de bewerkte foto’s van Huub Giesbertz, die nadat speciale kleureffecten daarin gerealiseerd waren, afgedrukt werden op aluminiumplaten, waardoor schitterende in het oog springende panelen ontstonden. Een absoluut novum en een opvallend debuut dat de verrassing van het bezoek aan dit compleex compleet maakte. Waardoor het echt fijn was om op de Tapijn te zijn, ook vanwege de royale en gratis parkeerfaciliteiten.

Geplaatst in Kunst en cultuur | Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 3 reacties

Uitnodiging voor Wordfeud

Daaroe nadrukkelijk uitgenodigd door een van mijn dochters en min of meer ook door de nood gedwongen, die bestond in het buiten bedrijf zijn van mijn laptop, ben ik op mijn tablet in de arena getreden die de naam van Wordfeud draagt. Wat een aangename kennismaking betekende en er al toe heeft geleid dat ik daar nu permanent op twee fronten strijd. Mijn eerste konklusie luidt dat het een leuk tijdverdrijf is zonder dat er een kans op verslaving bestaat, ook doordat je toch gebonden bent aan het speeltempo en de tijdruimte van je tegenstrever. Afgezien daarvan moet er toch wel heel wat meer gebeuren om mij dat nog te laten overkomen. Zodat dat zoveel betekent dat ik best ‘in’ ben voor nog wat tegenspel in dat strijdperk. Dus wie er zin in heeft, wordt bij deze uitgenodigd om met mij in het Wordfeud – krijt te treden. Het enige dat daarvoor hoeft te worden gedaan, is kontakt met mij, rob hamilton, volgens de daarvoor geldende regels te leggen. Ik ben benieuwd en kijk ernaar uit.

Geplaatst in Persoonlijk | Tags: , , , , | 18 reacties